Tworzenie portali w innowacyjny sposób wymaga pomysłu. Oto kilka ogólnych opisów naszych pomysłów i propozycji na wykonanie:
Narzędzia do inteligentnej reklamy w sieci
Portal aukcyjny
Portal e-commerce
Portal księgowości online
Portal kulinarny
Portal motoryzacyjny
Portal nieruchomości
Portal randkowy
Portal randkowy z twistem
Portal turystyczny
Portal z ogłoszeniami
Portal z ogłoszeniami nieruchomości
Portal z ogłoszeniami o pracę
Portal z przepisami kulinarnymi
Sklep internetowy
Pomysł na:
Aplikacja do współdzielenia rzeczy i abonamentów w zaufanym gronie
Między „pożycz mi" a „kup sobie" rozciąga się cała strefa, której nikt nie zagospodarował. Wiertarka pracuje w swoim życiu kilkanaście minut, namiot jeździ na jeden wyjazd w roku, przyczepka stoi, a mimo to każdy dom kupuje własne — bo nikt nie wie, że trzy piętra niżej to wszystko już jest. Aplikacja do współdzielenia w zaufanym gronie obsługuje dokładnie tę strefę: zamknięte kręgi (rodzina, paczka przyjaciół, klatka w bloku), wspólny katalog rzeczy, kalendarz pożyczek i podział kosztów wspólnych abonamentów oraz zakupów grupowych. Żadnych obcych, żadnego marketplace'u — i to jest cały twist.
Dlaczego współdzielenie z obcymi nie zagrało
Pomysły na „wypożyczalnię od sąsiadów" wracają co kilka lat i regularnie się wykładają, zawsze na tym samym: zaufaniu. Pożyczenie wiertarki nieznajomemu wymaga kaucji, regulaminu, sporu o rysę — a wtedy koszt transakcji przerasta wartość przysługi i wszyscy wracają do marketu. Tymczasem w gronach, które już sobie ufają, współdzielenie kwitnie od zawsze; kuleje tylko organizacyjnie. Nikt nie wie, kto ma co. Prośby toną w grupowych czatach między memami. Namiot wraca po roku, bo obie strony zapomniały. A wspólny abonament rozlicza ten jeden kolega, któremu co miesiąc wszyscy „zaraz oddadzą". Problemu zaufania tu nie ma — jest problem pamięci i koordynacji. A to akurat rzeczy, w których oprogramowanie wyręcza ludzi znakomicie.
Krąg widzi to, czego nie widzi czat
Mechanika: zakładasz krąg i zapraszasz swoich. Każdy dorzuca do katalogu rzeczy, którymi gotów jest się dzielić — wiertarka, wypożyczka rowerowa dla dziecka, kasa fiskalna na próbę, przyczepka. Zamiast pytać w ciemno, przeglądasz i rezerwujesz termin; aplikacja pilnuje kalendarza i grzecznie przypomina pożyczającemu, że namiot tęskni za właścicielem. Obok rzeczy — pieniądze wspólne: abonamenty dzielone w rodzinie (w granicach, na jakie pozwalają regulaminy usług — to trzeba użytkownikom uczciwie pokazywać), składka na prezent, grupowy zakup pelletu na całą klatkę. Każdy widzi, kto zapłacił, kto zalega, ile wyszło na głowę.
Jedna osoba może należeć do kilku kręgów naraz — rodzinnego, przyjacielskiego, sąsiedzkiego — i to rozróżnienie jest ważne, bo przyczepkę pożyczysz sąsiadowi, ale samochód już tylko bratu. W istocie to portal społecznościowy odwrócony do środka: zamiast zasięgów — szczelne granice. Portale społecznościowe budowaliśmy nie raz i przewrotnie największą trudnością jest tu powstrzymanie się od dodawania funkcji „na zewnątrz".
Skąd pieniądze, skoro wszyscy się znają
Model: freemium. Za darmo — jeden krąg, ograniczona liczba rzeczy i podstawowy kalendarz; w wersji płatnej — wiele kręgów, rozliczenia abonamentów z przypomnieniami, historia i statystyki („Twój krąg zaoszczędził w tym roku na czterdziestu pożyczkach"). Płaci zwykle ta sama osoba, która dziś ogarnia wspólne wydatki — aplikacja zdejmuje z niej najwięcej, więc i motywacja jest jej. Mówiąc wprost: konsumenckie freemium to wolny wzrost i niskie kwoty, trzeba to wiedzieć na starcie. Dlatego rozsądny plan zakłada niski koszt utrzymania i cierpliwość — a w odwodzie wariant B2B: zamknięte kręgi dla wspólnot mieszkaniowych czy pracodawców (benefit „współdzielimy w firmie"), gdzie płaci organizacja, nie użytkownik.
Wersja pierwsza: mniej znaczy szybciej
Na start wystarczą cztery elementy: kręgi z zaproszeniami, katalog rzeczy ze zdjęciem i statusem, rezerwacja z kalendarzem i przypomnieniami oraz podział kosztów cyklicznych z prostym „kto ile". Świadomie odłożyć: płatności wewnątrz aplikacji (na początku ludzie i tak przelewają sobie po staremu), kaucje i regulaminy sporów (w kręgach zaufania to ciało obce), czat (już go mają, gdzie indziej) i aplikacje natywne — dopracowana aplikacja webowa działa na każdym telefonie i skraca drogę do premiery. Budżetowo taki start to zwykle dwa–trzy pakiety 80-godzinne ({pakiet_80} zł netto miesięcznie, stawka {cena_za_godzine} zł netto za godzinę zespołu), potem tryb utrzymaniowy i rozwój w rytmie odzewu użytkowników.
Słabe punkty, o których trzeba wiedzieć
Pierwszy: częstotliwość. Wiertarki pożycza się raz na kwartał — gdyby aplikacja żyła tylko z rzeczy, użytkownik zapomniałby o niej między pożyczkami. Dlatego rozliczenia cykliczne są tak ważne: abonamenty wracają co miesiąc i to one utrzymują nawyk. Drugi: pustka na starcie kręgu — katalog bez rzeczy nie zachęca, więc pierwsze uruchomienie musi prowadzić za rękę („dodaj pięć rzeczy, zaproś trzy osoby"), inaczej krąg umrze przed pierwszą pożyczką. Trzeci: granice prawne dzielenia abonamentów bywają różne w różnych usługach i zmienne — aplikacja powinna pomagać w uczciwym podziale kosztów domowych, a nie reklamować się jako sposób na obchodzenie cenników, bo to krótka droga do kłopotów.
Jeżeli masz własny kąt na ten pomysł — na przykład wersję dla wspólnot, akademików albo firm — zamów u nas ocenę tego wariantu. Możesz też zwyczajnie zapytać nas o pierwszy krok; powiemy, co zbudować najpierw i ile godzin to zajmie.
Wszystkie prezentowane tutaj pomysły możemy dostosować do potrzeb klienta, rozbudować lub wykonać nowy.
Zapraszamy do kontaktu: formularz kontaktowy.
