Jak wygląda współpraca zdalna z software house?

Pracujemy w pełni zdalnie na długo przedtem, zanim cały świat musiał tego spróbować — i przez te lata zdążyliśmy przetestować na sobie wszystko, co w takiej współpracy działa i co zgrzyta. Współpraca zdalna z software house w praktyce sprowadza się do czterech rzeczy: regularnych rozmów online, pokazów postępów na działającej wersji systemu, wspólnej listy priorytetów i kontaktu wtedy, kiedy go potrzebujesz. Jeśli te cztery elementy są na miejscu, odległość przestaje mieć znaczenie. Jeśli któregoś brakuje — problemem nie jest zdalność, tylko organizacja wykonawcy.

Jak to wygląda w praktyce?

Rytm współpracy jest prosty. Na początku miesiąca ustalamy razem listę priorytetów: co robimy najpierw, co może poczekać. Potem zespół pracuje, a Ty nie musisz nas pilnować, bo postępy oglądasz sam — każda większa funkcja trafia na wersję testową systemu, do której masz stały dostęp. Klikasz, sprawdzasz, zgłaszasz uwagi. To zdrowszy układ niż prezentacje w sali konferencyjnej, gdzie wykonawca pokazuje slajdy zamiast działającego produktu.

Do tego dochodzą rozmowy online wtedy, gdy jest o czym rozmawiać — u jednych klientów to stały cotygodniowy termin, u innych spotkanie zwoływane pod konkretny temat. Między spotkaniami sprawy załatwiamy mailem i telefonem, na bieżąco. A po zakończeniu miesiąca dostajesz raport godzin: jakie zadania, ile czasu zajęły, co zostało wdrożone. Ustalenia są na piśmie, zadania w jednym miejscu, nic nie ginie „bo ktoś coś powiedział na korytarzu".

Sam start współpracy też odbywa się online: rozmowa o pomyśle, doprecyzowanie zakresu pierwszego etapu, przekazanie dostępów, jeśli przejmujemy coś istniejącego. Zwykle już w pierwszych tygodniach masz link do wersji testowej — od tego momentu projekt przestaje być obietnicą z oferty, a staje się czymś, co można obejrzeć w przeglądarce i skomentować.

„Skąd będę wiedział, że oni w ogóle pracują?"

To najczęstsza obawa przed współpracą na odległość i rozumiem ją doskonale — oddajesz komuś projekt i pieniądze, a tego kogoś nigdy nie widziałeś przy biurku. Tyle że obecność przy biurku niczego nie dowodzi. Znam firmy, w których wykonawca siedział u klienta w biurze i projekt i tak stał w miejscu, tylko drożej.

Zdalna współpraca zmusza do czegoś zdrowszego: rozliczania z efektów, nie z obecności. Ty widzisz działającą wersję testową, kolejne funkcje pojawiają się co tydzień czy dwa, raport pokazuje, na co poszły godziny. Jeżeli przez miesiąc nie przybyło nic, co możesz kliknąć — masz sygnał, i to znacznie twardszy niż widok pleców programisty w open space. Nawiasem mówiąc, właśnie dlatego zdalny model wymusza na wykonawcy dyscyplinę: nie da się latami „być zajętym", trzeba pokazywać wyniki.

Komunikacja: mniej spotkań, więcej konkretów

Druga obawa dotyczy komunikacji — że coś umknie, że trudniej się dogadać niż twarzą w twarz. Z naszego doświadczenia jest odwrotnie, pod jednym warunkiem: kultura pisemności. Ustalenia z każdej rozmowy lądują w krótkiej notatce, zadania mają swoje opisy, decyzje da się odnaleźć po miesiącach. W biurowej kulturze „podejdę i zapytam" połowa wiedzy o projekcie żyje wyłącznie w głowach, a gdy ktoś odchodzi na urlop, projekt czeka.

Jest i drugi warunek, po naszej stronie: odpowiadać szybko. Zdalny wykonawca, który milczy trzy dni, zamienia zaletę w koszmar. Dlatego bieżące pytania załatwiamy na bieżąco, a jeśli coś wymaga namysłu, piszemy choćby „sprawdzamy, wrócimy jutro". Banalne? Może. Ale to właśnie o takie banały rozbija się większość złych doświadczeń ze zdalnymi zespołami.

Co musisz mieć po swojej stronie?

Mniej, niż myślisz: przeglądarkę, skrzynkę mailową, telefon i program do wideorozmów, którego i tak pewnie używasz. Żadnych specjalnych systemów do instalowania, żadnych szkoleń. Do wersji testowej systemu wchodzisz jak na zwykłą stronę internetową, listę zadań przeglądasz w przeglądarce, a jeśli wolisz omówić coś głosem — dzwonisz.

Jedyna rzecz, o którą naprawdę prosimy, to osoba decyzyjna po Twojej stronie i trochę jej czasu. Godzina, dwie w tygodniu na przejrzenie postępów i odpowiedzi na pytania wystarczą, ale są nie do pominięcia — projekt, w którym klient znika na sześć tygodni, zwalnia niezależnie od tego, czy wykonawca siedzi zdalnie, czy piętro niżej. Zdalność niczego tu nie zmienia: system budujemy dla Twojego biznesu, więc Twój głos jest w tym procesie potrzebny regularnie, choć w rozsądnych dawkach.

Kiedy spotkanie na żywo ma sens?

Nie jesteśmy talibami zdalności. Bywają momenty, w których warto usiąść przy jednym stole: warsztat na starcie dużego, złożonego projektu, wizyta na hali czy w magazynie, którego pracę mamy zinformatyzować, czasem po prostu rozmowa, przy której klient chce nas poznać przed podjęciem decyzji. Takie spotkania organizujemy — z tą różnicą, że traktujemy je jako narzędzie do konkretnego celu, a nie rytuał odbywany co tydzień dla samego rytuału.

Natomiast prawda wygląda tak, że zdecydowaną większość projektów zrealizowaliśmy od pierwszej rozmowy do wdrożenia całkowicie online, także dla klientów z zagranicy — i na żadnym etapie niczego w tych projektach nie brakowało.

Zdalność to dostęp do zespołu, nie kompromis

Na koniec rzecz, którą wiele osób odkrywa dopiero po fakcie: praca zdalna działa też na Twoją korzyść przy samym wyborze wykonawcy. Nie musisz ograniczać poszukiwań do własnego miasta i wybierać spośród trzech firm, które mają biuro w promieniu dwudziestu kilometrów. Wybierasz zespół po doświadczeniu i sposobie pracy, nie po kodzie pocztowym. My jesteśmy z Pomorza — pisaliśmy zresztą o tym trochę przewrotnie w tekście o szukaniu software house w Gdańsku — a nasi klienci są z całej Polski i spoza niej. Odległość od naszego biurka do Twojego nie ma po prostu żadnego wpływu na jakość kodu.

Jeżeli chcesz sprawdzić, kim jesteśmy i jak długo już to robimy, zajrzyj na stronę o naszej firmie. A jeśli masz projekt i chcesz zobaczyć, jak ta zdalna maszyna działa na Twoim konkretnym przykładzie — po prostu napisz do nas. Pierwsza rozmowa niczego nie kosztuje i, jak łatwo zgadnąć, odbędzie się online.